Αφροδίτη της Μήλου: Η Πρώτη Κυρία του brand

Όλο το σουσού (για το πώς ανακαλύφθηκε η Αφροδίτη)

Μια ζεστή μέρα του Απρίλη του 1820, ο χωρικός (Θεόδωρος ή Γεώργιος) Κεντρωτάς σκάλιζε αμέριμνος το χωράφι του, βγάζοντας και μαζεύοντας πέτρες από αρχαία ερείπια. Η περιοχή είχε ακουστεί πως έκρυβε αρχαία, γι’ αυτό και Γάλλοι αξιωματικοί, λύσσα κακιά, βρίσκονταν κοντά κι έτρεξαν να συνδράμουν μόλις ο Κεντρωτάς έπεσε τυχαία πάνω σε έναν θόλο, κάτω απ’ τον οποίο προστατευόταν το άγαλμα.

Όσο κι αν προσπάθησε να τους παραπλανήσει, οι αξιωματικοί παρέμεναν αδυσώπητοι, μέχρι που αποκαλύφθηκε το δεύτερο κομμάτι της ανεκτίμητης Αφροδίτης και πλέον άρχισε μια ανελέητη διαπραγμάτευση για το ποιος θα εξαγοράσει το γλυπτό και θα το πάρει υπό την κατοχή του.

Γάλλοι αξιωματούχοι και διπλωμάτες, Έλληνες προκρίτοι της Μήλου, ένας κατηγορούμενος ιερέας, καθώς και ο δραγουμάνος Μουρούζης από την κυβέρνηση των Οθωμανών, μπλέχτηκαν και πάλεψαν σκληρά σ’ αυτόν τον αρχαιολογικό “πόλεμο”. Στο τέλος, οι Γάλλοι κέρδισαν δια της πολιτισμένης μεθόδου των όπλων… and the rest is history.

Λένε, πως μαζί με τα γνωστά σήμερα κομμάτια της Αφροδίτης, βρέθηκε και τμήμα του αριστερού χεριού, φθαρμένο και συγκριτικά λιγότερο περίτεχνο σε σχέση με το υπόλοιπο άγαλμα. Για τον λόγο αυτό, το χέρι (που μάλλον τελικά κρατούσε μήλο) παραμελήθηκε, καθώς θεωρήθηκε πως δεν ανήκε στην Αφροδίτη, αλλά σε κάποιο άλλο άγαλμα που βρέθηκε κοντά της τυχαία.

Το άλλο πολύ ενδιαφέρον στοιχείο έχει να κάνει με την επιγραφή που βρισκόταν στη βάση του αγάλματος και απέδιδε το όνομα του δημιουργού. Φήμες λένε πως οι Γάλλοι την εξαφάνισαν επίτηδες, μιας και η επιγραφή αποκάλυπτε ότι το γλυπτό άνηκε στην Ελληνιστική και όχι στην Κλασική εποχή - κάτι που χαλούσε το status και το branding του ξεπεσμένου (εκείνη την εποχή) Λούβρου. Οπότε, πολύ βολικά, η επιγραφή δεν βρέθηκε ποτέ, παρά μόνο στα αρχικά σκίτσα του αγάλματος.

Η Αφροδίτη μας, λοιπόν, διαθέτει επάξια όλα τα γοητευτικά χαρακτηριστικά ενός θρύλου: ομορφιά, ασάφειες, μυστικά και ίντριγκα. 

Αφροδίτη της Μήλου x Meλtemi

Για μένα, η Αφροδίτη της Μήλου είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ίδιου του concept πίσω από το Meλtemi. Ήθελα ένα σχέδιο που “σπάει” στο μπροστινό και στο πίσω μέρος του Τ-shirt (ή στη δεξια και αριστερή κάλτσα αντίστοιχα), και τι πιο ταιριαστό από το να δώσω στο γλυπτό το χαμένα κομμάτι που του λείπει: μπροστά η Αφροδίτη, πίσω τα χέρια της. 

Στο μυαλό μου ήταν ξεκάθαρο και απλό. Μα, όταν άρχισα να διαβάζω τις θεωρίες πίσω από τα χέρια της Αφροδίτης, καμία από τις εκδοχές με το μήλο ή τον καθρέφτη δεν διέγειρε τη φαντασία μου. Η Αφροδίτη είναι η Θεά του Έρωτα. Η Αφροδίτη θέλει αγάπες, λουλούδια και καρδούλες. Μπίνγκο. 

Σαν σχέδιο, δεν μας παίδεψε καθόλου. Η Κάτια, η υπερταλαντούχα designer του brand, είδε το προσχέδιό μου και το έφερε πολύ γρήγορα στα μέτρα μας. Ένα στρογγύλεμα στις καρδούλες και… τέλειο.

Στην καρδιά μου, η αγέρωχη Αφροδίτη, η θρυλική Venus de Milo, είναι η Πρώτη Κυρία του brand. Είναι σύμβολο, είναι iconic, είναι ένα από τα διασημότερα αγάλματα της αρχαιοελληνικής τέχνης. Αλλ time classic, που λέμε και στο Meλtemi.